Chick Flick

Eigenlijk heb ik helemaal geen zin om jou vanavond gezelschap te houden. Na je zoveelste stukgelopen verkering heb je me uitgenodigd voor een avondje bij jou thuis. Een ‘meidenavondje’, noem je het. Sorry, maar daar versta ik toch echt heel andere dingen onder, en die zijn in elk geval een stuk spannender dan bankhangen met jou.

“Kom op,” probeer je me aan de telefoon te overtuigen, “Niet zo cynisch! Gaan we met z’n tweeën lekker koken, huren een paar leuke films, veel chocola erbij… Net als toen we nog samen op de Stravinskylaan woonden.” Ik kan me anders van dat soort avondjes niets herinneren. Een film kijken, oké. Maar dan wel een goede film en niet een – de naam alleen al – chick flick. Nee, meidenavondjes zijn aan mij niet besteed. Dat is sinds onze studententijd niet veranderd.

Maar goed, eerlijk is eerlijk, ik sta bij je in het krijt. Vier maanden geleden was je er voor mij toen mijn ex er een punt achter zette. Het liefdesverdriet hakte er bij mij flink in, want zoals bij bijna elke lesbische relatie was mijn breakup gepaard gegaan met veel drama. Maar bijna elke dag stond je bij me op de stoep, onvermoeibaar, de ene keer met een zelfgebakken appeltaart, een volgende keer met een stapel tijdschriften. Je nam me mee uit, sleepte me mee naar feestjes, zorgde ervoor dat ik onder de mensen kwam. Daar ben ik je nog steeds dankbaar voor.
En ik weet hoeveel je hecht aan huiselijkheid en aan mijn gezelschap. Ik zou veel liever met je de kroeg in gaan, maar ik heb onze verschillen al lang geleden geaccepteerd. Wat we ook samen doen, ik weet wat ik aan jou heb en dat voelt vertrouwd en warm.

Dus jouw verkering heeft je aan de kant gezet voor zijn collega? Ik mocht die gast sowieso al niet. Een echte player, alleen maar bezig met zijn uiterlijk, tot diep in de nacht uitgaan en sjansen met alles wat maar tieten heeft. Maar wel teren op jouw zak. Zelf wek je trouwens ook niet de indruk heel erg rouwig te zijn om zijn vertrek. Je opent de deur opgewekt en begroet me met drie zoenen. Je huis oogt opgeruimd, in de gang staan een paar dozen, waarschijnlijk met zijn spullen. Het verbaast me dat je ze niet bij het grof vuil hebt gezet. De keuken ruikt heerlijk, naar knoflook en mediterrane kruiden. Je hebt er zo te zien echt werk van gemaakt.

Tijdens het dessert, zelfgemaakte chocolademousse, doe je het verhaal uit de doeken. Ramon was de laatste tijd wel heel erg veel weg. Hij werkte in de horeca maar bleef gerust de hele nacht en ochtend naborrelen op de zaak. Hij was gigantisch achterdochtig: nam zijn telefoon zelfs mee naar de WC, klikte msn-schermpjes weg als je de kamer binnenkwam. Alle signalen wezen erop dat hij een affaire had. Jij was voortvarend te werk gegaan en had een keylogger op zijn pc geïnstalleerd, wat betekent dat al zijn toetsaanslagen in het geheim werden geregistreerd. En ja hoor, hij bleek geile gesprekken te voeren met maar liefst drie collega’s tegelijk, van wie hij er eentje ook in het echte leven bleek te neuken. De klootzak had als smoesje nog te berde gebracht dat hij z’n collega alleen maar had versierd zodat hij je kon “verrassen met een triootje”.

“Mannen,” verzucht je, “Emotionele invaliden zijn het. Ik denk dat ik me maar eens op de vrouwen ga storten.”

Ik rol met mijn ogen. “Je beseft toch hopelijk wel hoe ontzettend cliché het is wat je nu zegt? Ik geloof dat elke heterovriendin met liefdesverdriet dat wel een keer tegen me gezegd heeft. Alsof de damesliefde iets is wat je achter de hand kunt houden voor als het met mannen niet lukt. Dat vat ik dus echt op als een belediging aan het adres van alle lesbische vrouwen.”

“Maar… zo bedoel ik het helemaal niet,” zeg je geschrokken. “Ik bedoel alleen maar dat vrouwen onderling gewoon veel… harmonieuzer zijn.”

“Mijn god, stel je daar alsjeblieft niet te veel van voor! Voor je het weet zit je elke avond met z’n tweeën onder een dekentje op de bank TV te kijken en gebeurt er tussen de lakens helemaal niks meer. Dan kan je maar beter een man hebben, die doen niet moeilijk en hebben tenminste altijd zin.”

“Ja, maar toch…,” mijmer je, “Een vrouwenlichaam is ook veel aantrekkelijker. Zachter, ronder, gewoon mooier.”

“Daar hoef je mij niet van te overtuigen hoor,” grijns ik, “Maar denk je nou echt dat een ‘lesbisch uitstapje’ je liefdesverdriet zal genezen? Ik denk het niet. Jij bent voor de mannen en dat zal je altijd blijven.”

Na het eten zit ik zonder zeuren een verschrikkelijk suffe chick flick uit. Je hebt kaarsjes aangemaakt en we zitten met z’n tweeën met een fles wijn op de bank. We kunnen zo door voor een lesbisch stel, grap ik, het fleecedekentje ontbreekt er nog maar aan. Jij kijkt me aan met een blik die ik niet kan plaatsen en kijkt dan weg. Dan pas zie ik dat je truitje van je schouder is gegleden. Zo met je ene schouder bloot ben je best sexy. Je huid oogt zacht, warm en romig. Mijn blik glijdt langs je sleutelbeen naar beneden. Je borst gaat langzaam op en neer met je ademhaling. Je truitje spant rondom je borsten. Je haalt het elastiekje uit je haar en schudt je haar los. De geur van je parfum bereikt me. Het is een zoete, zwoele geur met noten van vanille en amber. Ik moet slikken.

Als je opstaat om een nieuwe fles wijn te ontkurken, strijkt je arm heel even, bijna niet voelbaar, langs de mijne. Bij het weglopen wieg je met je heupen. Je kont is zo lekker in die spijkerbroek dat ik niet niet kan kijken. Dan draai je je hoofd en kijkt me vluchtig, maar veelbetekenend aan. Ik ben verward. Waarom doe je zo vreemd? Het kan niet anders dan dat ik me die blik heb ingebeeld. Hoe veel heb ik eigenlijk gedronken?

En ineens snap ik het. Je blikken, het afzakkende truitje. Het zwoele parfum. De kaarsen, de chocolademousse. De opmerkingen over vrouwenliefde. Je bent bezig me te verleiden! Het bloed begint te kloppen achter m’n slapen; mijn gedachten buitelen over elkaar heen. Dit kan niet. We zijn al zo lang vriendinnen! Tien jaar al bijna, en in al die tijd heb ik nog nooit op die manier over je nagedacht. Zelfs niet toen we in hetzelfde huis woonden en elkaar regelmatig naakt op de badkamer troffen. We hebben nota bene een tijd lang in hetzelfde bed geslapen toen het jouwe was doorgezakt, en zelfs toen is er niets gebeurd.

Je komt terug vanuit de keuken met een nieuwe fles wijn en ziet mijn geschrokken gezichtsuitdrukking. Je gaat weer naast me zitten en kijkt me vragend aan. Je haar hangt voor je gezicht, je lippen iets van elkaar. Het verbodene, het ondenkbare trekt en je bent ineens onweerstaanbaar. In mijn ogen zie je dat ik je bedoelingen geraden heb en je staat langzaam op. Je houdt mijn blik vast terwijl je je heel traag voor me uitkleedt. Het paarse truitje met de afhangende schouder. Het dunne grijze hemdje dat je daaronder draagt. En tenslotte je spijkerbroek.

Je loopt op me af en in een fractie van een seconde moet ik beslissen. Bescherm ik je tegen jezelf en mij en wijs ik je af? Of geef ik toe aan de lust die mijn gezonde verstand vertroebelt? In mijn hoofd een flash forward. Spijt, schuld en wrok. Een kapotte vriendschap. Moeilijke, lange telefoongesprekken met veel verwijten en pijnlijke stiltes.

Maar ik duw het weg. Het maakt allemaal niet meer uit. Niet hier, niet nu. Niet zolang we beiden geil zijn, en aanwezig. Niet zolang jij hier voor me staat in zwart kanten lingerie. Blonde krullen, een warm lijf, zacht, vol en vrouwelijk. Zo hetero, zo mijn vriendin. Maar zo lekker…
Oké, als jij een lesbisch uitstapje wilt, kun je dat krijgen. Maar dan wel op mijn manier. Geen oneindige strelingen, geen vanilleseks, geen lief zacht gedoe. Nee, nu wil ik je hebben ook. Ik pak je schouders en duw je langzaam maar beslist op de bank. Rol je om op je buik en trek je kanten boxer naar beneden. Ik duw mijn hand achterlangs tussen je benen en tot mijn verbazing ben je – nu al – kletsnat. Ik laat mijn vingers langs je kutje glijden en masseer daarna je kont met beide handen. Je kijkt achterom met grote, geschrokken ogen. Je had je er vast iets anders bij voorgesteld, maar ik hoor je niet klagen. Integendeel, je moedigt me aan om door te gaan door hard en langgerekt te kreunen. Ik voel hoe ook ik nat word. Nu kan ik echt niet meer terug. 

Ik trek met felle rukken al mijn kleren uit en kom bovenop je liggen. Je beha haak ik los. Terwijl ik in je nek bijt, duw ik mijn naakte borsten tegen jouw rug. Mijn neus in je haar, dat naar vanille ruikt. Ik streel je dijen en duw mijn handen tussen je lichaam en de bank. Ik tast naar je borsten. Ze zijn stevig en je tepels zijn keihard. Je verzet je, maar ik duw je terug in de bank.

“Wacht,” zeg je en worstelt je los, “Geef me een minuutje.”
Je zet me neer op de bank en verdwijnt uit mijn blikveld. Shit, nu komt het. Second thoughts. Straks kom je terug en ga je me vertellen dat je dit helemaal niet wilt, dat het een vergissing was en dat ik geen misbruik van je situatie had moeten maken. Hoe heb ik zo dom kunnen zijn?

Dan voel ik hoe plotseling van achteren mijn polsen worden vastgepakt en worden vastgebonden. Aan elkaar, maar ook aan iets anders, want voor ik het weet, kan ik ze niet meer bewegen. Jij kleine slet! Een beetje de zielige, in de steek gelaten vrouw uithangen terwijl je dit ondertussen al helemaal gepland had. Wie maakt hier nou misbruik van wie?

Je komt voor me staan en laat je op je knieën zakken. Dan duw je, bepaald niet zachtzinnig, mijn benen uit elkaar. Nu pas besef ik dat ik de controle volledig kwijt ben en geen kant meer op kan, en vreemd genoeg windt het me enorm op dat de rollen nu omgedraaid zijn. Wat ben jij uitgekookt zeg! Ik ben compleet aan je overgeleverd! Je blijft even zo zitten en bekijkt me met een geile en goedkeurende blik in je ogen. Ik voel me kwetsbaar en open, zo met mijn benen wijd. Maar omgekeerd kan ik nu ook ongegeneerd jouw lichaam bekijken. Het ziet er goed uit. Je bent niet mager, maar wel strak, met alles in de juiste verhoudingen. Mooie borsten, ronde heupen.

Dan begin je mijn knieën te strelen, langzaam omhoog naar mijn mijn bovenbenen. Je buigt je voorover en likt mijn dijen. Mijn kut begint te kloppen en een rilling trekt langs mijn ruggengraat omhoog. Je trekt mijn lippen iets uit elkaar en blaast zachtjes op mijn klit. Dan begin je heel voorzichtig te likken. Nee, voorzichtig is niet het goede woord want je weet verdomd goed wat je moet doen om mij gek te krijgen. Ik zou zweren dat je dit eerder hebt gedaan.

Ik duw mijn heupen naar voren, maak een holle rug en druk mijn schouders achterover in de bank, een beetje ongemakkelijk vanwege mijn geboeide handen, maar dat kan me niet deren want de manier waarop je me likt is fenomenaal. Ik zou zo graag aan je borsten willen zitten, maar dat gaat niet en ik uit een grom van frustratie. Je tong beweegt nu sneller en ik geloof, nee ik weet zeker dat ik binnen een minuut klaar ga komen. Vlak voordat ik kom, bedenk ik me nog dat dit heel wat meer in de richting komt van mijn voorstelling van een “meidenavondje” maar mijn inwendige lach wordt in de kiem gesmoord door een geweldig orgasme dat over me heen spoelt als een golf. Ik kreun als een bezetene, roep je naam, pak je hoofd en woel door je haar. Net zolang totdat het allerheftigste wegebt en ik terug de bank in zak.
Je maakt me los terwijl ik nog naschok. Eigenlijk wil ik boos op je worden om de manier waarop je me hebt behandeld, maar nog veel liever dan dat wil ik je mee naar bed nemen en tot in de vroege ochtend neuken. En dat doe ik dan ook.
We schrikken wakker van de deurbel. Jij schiet gehaast een badjas aan en kijkt door het raam om te kijken wie er beneden bij de deur staat. Het is Ramon.
“Fuck ja,” zeg je, “Hij zou zijn spullen nog komen ophalen. Ik ben blij dat hij geen huissleutel meer heeft.”

“Wacht maar,” zeg ik, “Laat mij maar even.”
Ik schiet snel wat kleren aan en loop naar beneden. Ik open de deur met een brede lach.

“Hoi Ramon! Alles goed? Jij komt voor je spullen he? Hier staan ze. Je zal ze zelf naar de auto moeten tillen, want ik kan je helaas niet helpen. Ik heb namelijk de nacht met je ex doorgebracht en het was zo heftig dat ‘t vanochtend vroeg in m’n rug is geschoten.”

 

De arme kerel weet niet hoe hij het heeft. Haastig pakt hij zo veel mogelijk dozen tegelijk en stuntelt naar de auto.
“Toch jammer hè,” roep ik hem nog na, “Heeft ze eindelijk een keer seks met een vrouw, ben jij er niet om toe te kijken!”
Op het moment dat ik de deur sluit, proest ik het uit, en ook jij kunt je lachen niet bedwingen. Je hebt de hele scene van boven aan de trap gevolgd. Je klapt dubbel van het lachen en de tranen springen mijn ogen. Ik ren de trap op, loop je omver, neem je mee in mijn val en en giechelend als twee schoolmeisjes vallen we weer terug het bed in.